2005/Nov/13

.

วันนี้....

มีนัดตั้ง 3 ที่

หนึ่งในนั้น... .คือการเจอเพื่อนเก่า

เป็นเพื่อนที่เรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่สมัยประถมแหนะ

แต่มาสนิทกันตอน ม.ปลาย

.

.

พอ มหาลัย... เพื่อนก็มาเรียนกรุงเทพฯ

พอเราเรียนจบ... มาทำงานกรุงเทพฯ

เพื่อนก็ไปเรียนต่อออสฯ

.

.

ไม่ได้เจอกันหลายปี

ไม่ค่อยได้คุยกัน

แต่เราก็ไม่ลืมกัน

.

วันนนี้จะไปเจอ

พร้อมกับเพื่อนอีกคน

ทั้งคู่ พาแฟนมา

แงๆๆๆๆ ยัยหมูคุดฉายเดี่ยว

.

มิตรภาพนี่.... น่าทึ่งนะ

.

Friendship is amazing

Even you are far apart

Even less talk

Even less meet

Even you hardly look back to it

It's still there.... no matter how long

.

Whenever you want it,

It's just right there.... smiling at you....

.

.

2005/Nov/11

มีโอกาสได้นั่งดูรายการทีวีรายการนึง

เกี่ยวกับการแข่งขันหุ่นยนต์

ABU Robot Contest ซึ่งจัดที่ประเทศจีน

.

ประเทศไทยเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย

กองเชียร์ข้างสนามล้นหลาม ดูแล้วประทับใจมาก

แต่เราก็แพ้ให้ทีมจีน 2 ไป

.

ข้ามไปจนเหลือคู่ชิงชนะเลิศ

ทีมจีน 1 กับ ญี่ปุ่น

เด็กไทยเดินเข้าไปหาทีมญี่ปุ่น

แล้วพูดว่า "I cheer you" แล้วก็จับมือกัน

ไม่รู้ทำไม ตรงใจดีเหลือเกิน

.

.

ลักษณะการแข่งขันคือ ต้องเก็บและลำเลียงลูกบอล

ให้ไปลงจุดตามที่ที่เขากำหนด ในเวลาพร้อมๆ กัน

.

ทีมจีน 1......

ใช้วิธีการขัดขวางทีมตรงข้าม

โดยการสร้างอุปสรรค เช่นการปิดกั้นจุดหมาย และเส้นทาง

ใช้วิธีนี้ในการ "เอาชนะ" มาจนถึงรอบชิงชนะเลิศ

.

.

ทีมญี่ปุ่น.....

ใช้วิธีพยายามทำตามวิธีการที่เตรียมมา

ใจเย็น และพยายามหลบหลีกอุปสรรคที่เข้ามาขวาง

.

.

ขณะแข่งขัน คะแนนขึ้นอยู่บนจอตลอดเวลา

ผ่านไปเหลือ 2 นาที..... ทีมจีนนำ

ไม่เป็นไร ยังมีเวลา.....

ผ่านไป.... เหลือ 1 นาที

อืม..... คะแนนทำไมห่างกันเยอะอย่างนี้

.

.

ปิ๊ง!!!! หมดเวลา

ทีมจีนชนะ!!!!!!!!??????????

แงๆๆๆๆ เสียใจจัง

.

.

ไม่กี่นาทีต่อมา....

คณะกรรมการประกาศผลอย่างเป็นทางการ

ทีมญี่ปุ่นชนะ!!!!! เย้!!!!!!

.

.

ทีมญี่ปุ่นชนะเพราะอะไร

เพราะเขามุ่งเน้นการนำ technology ที่มีมาใช้

พัฒนาศักยภาพของหุ่นยนต็ตัวเอง

ไม่ได้เน้นที่การทำความเร็ว

ไม่ได้เน้นที่การขัดขวางทีมตรงข้าม

แต่ทำหุ่นตัวเองให้ดีที่สุด.....

ทีมญี่ปุ่นจึงชนะ

.

.

เป็นการแข่งขันที่น่าประทับใจจริงๆ

และทีมไทย... ได้รางวัล Engineering Award

ดีใจด้วยนะคะ.... และพยายามต่อไป

ต้องมีสักวัน..... ที่เราจะทำได้....

อาจจะไม่ใช่ถ้วยรางวัลที่หนึ่ง

แต่เป็นความรู้ และ technology

ที่จะนำมาพัฒนาประเทศต่อไป

.

2005/Nov/11

จะมีใครจำเรื่องนี้ได้มะ??

มันเป็นเรื่องอ่านนอกเวลาในหนังสือเรียนภาษาไทย

มานี มานะ นั่นแหละ มีคนบอกว่าตอน ป. 5

.

.

พอกำลังจะออกเดินทางผจญภัย

ก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้

อยากอ่านอีกสักที... แต่ไม่รู้จะไปหาที่ไหน

.

.

จำได้รางๆ ว่าเป็นเรื่องของเสื้อ

ที่ลอยไปตามสายลม

ถูกเก็บได้ และนำไปใช้ในหลายๆ แบบ

.

.

จำตอนจบไม่ได้... แต่จำความรู้สึกสนุกได้ดี

.

.

อ๊ะ... นี่เราแก่แล้วเหรอ???

พูดเรื่องอดีต

.

.

มีใครรุ่นๆ เดียวกับเรามั้ยเนี่ย

.